Prawo Rzeczowe

zapomniałeś hasło?

Artykuły

Historia Prawa

Linki

Słowniki

Polecamy Porady

Gwarancja jakości

Wystawca dokumentu (gwarant) jest obowiązany (względem kupującego) do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawniają się w ciągu terminu określonego w gwarancji (por. art. 577 kc).

Drugim reżimem odpowiedzialności za niewłaściwą jakość rzeczy, jest gwarancja. Nie wiąże ona żadnych skutków prawnych z podziałem na rzeczy oznaczone co do gatunku i co do tożsamości. Dlatego właśnie znajduje zastosowanie przy sprzedaży jedynie niektórych rodzajów rzeczy (towarów) takich jak maszyny, aparaty itp., których techniczna budowa decyduje o tym iż nie można na miejscu wykazać wadliwości rzeczy, ani prawidłowo tego nie można okreslić na przyszlość. Przy tego rodzaju świadczeniu rzecz może być przez gwaranta naprawiana lub wymieniana wedle jego chęci, a nie chęci klienta, jak to ma miejsce w przy rekojmi. Uprawnionym z gwarancji jest każdy użytkownik-posiadacz rzeczy i dokumentu gwarancyjnego, a nie kupujący. Gwarancja bowiem wiąże się z używaniem rzeczy, a nie ze stosunkiem umownym.

Odpowiedzialność z tytułu gwarancji co do jakości sprzedanej rzeczy wynika z faktu udzielania jej kupującemu. Przez przyjęcie gwarancji (w praktyce jest to dokument gwarancyjny) dochodzi do zawarcia umowy. Jest to umowa akcesoryjna w stosunku do umowy sprzedaży. Podmiotem obciążonym odpowiedzialnością jest ten kto takiej gwarancji udzielił, chociażby sam nie udzielał świadczeń gwarancyjnych. W praktyce najczęściej gwarantem jest producent (tzw. gwarancja fabryczna), może nim być również sprzedawca (tzw. gwarancja handlowa).

Dokument gwarancyjny zawiera z reguły zapewnienie o dobrej jakości przedmiotu. Właściwa gwarancja jakości obejmuje dwa elementy: pierwszym jest zapewnienie, inaczej zagwarantowanie sprawnego funkcjonowania przedmiotu, drugim jest określenie warunków samej umowy gwarancyjnej.

Konieczną przesłanką odpowiedzialności gwarancyjnej jest ujawnienie się wady przed upływem okresu gwarancyjnego. Długość takiego okresu jest podawana w dokumencie gwarancyjnym (karta gwarancyjna). Z praktyki zasadniczo bywa ona określana albo kalendarzowo (np. rok gwarancji), albo przez wskazanie zakresu używania (np. przebieg samochodu w km.), lub też podając kombinację obu tych regulacji na raz. W razie braku oznaczenia gwarancji w dokumencie gwarancyjnym, unormowana ustawowo wynosi ona jeden rok. Okres gwarancyjny rozpoczyna swój bieg z dniem wydania rzeczy kupującemu przez sprzedawcę, a kończy się zwykle pózniej niż to wynika z dokumentu gwarancyjnego w związku z faktem wykonywania świadczeń gwarancyjnych (art. 581 kc).

Kupujący może wykonać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji (art. 579 kc).
Konsekwencją przyznania kupującemu swobody wyboru między realizacją uprawnień z tytulu rękojmi i uprawnień gwarancji jest wydłużenie okresu rękojmi na trzy miesiące po upływie terminu gwarancji, co powoduje złagodzenie odpowiedzialności sprzedawcy.

Nie jest możliwa, w świetle obowiązujących przepisów, odmowa przez sprzedawcę zrealizowania uprawnienia z tytułu rękojmi, w sytuacji, gdy nie upłynął rok od zakupu i istnieje jeszcze rękojmia, a zarazem gwarancja jeszcze obowiązuje - a klient już raz korzystał z naprawy lub wymiany gwarancyjnej. Można powiedzieć że rękojmia i gwarancja istnieją obok siebie, nie jako reżimy konkurencyjne, lecz alternatywne por. art. 579 kc. Zatem to uprawniony decyduje o wyborze systemu odpowiedzialności, a ów wybór jest definitywny, lecz tylko w odniesieniu do konkretnej wady. Ujawnienie się w tej samej rzeczy nowych wad w przyszłości umożliwia kupującemu znowu wybór między gwarancją a rękojmią.

Materiały do art. zaczerpnięto z Komentarza do Kodeksu Cywilnego pod. red. Gerarda Bienka.

Przemysław Gogojewicz
Prawnik
[ Wyślij Email ]

Internetowe Księgarnie

Wydawnictwa

Wasze Opinie